உதிரா நினைவுகள்

கருப்புக் கொடி

By |2013-11-01T17:37:10+00:00November 1st, 2013|Stories, உதிரா நினைவுகள்|

கருப்புக் கொடி அது 86ஆம் வருடம்! நவம்பர் மாதம் என்று நினைவு! பொறியியல் கல்லூரியில் சேர்ந்த முதல் வருடத்திலேயே, மூன்று மாதம் விடுமுறை விட்டு வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்து விட்டனர். பல்கலைக் கழகத்தில் ஏதோ பிரச்சனை! பெங்களூர் மெஜஸ்டிக் பஸ் நிலையம் வந்து இறங்கி, நேராக எம்.ஜி.ரோட்டுக்கு வந்தேன். ஆட்டோகாரர் கே.சி.தாஸ் (ரசகுல்லா கடை) அருகிலேயே இறக்கி விட்டு சென்று விட, காலாற நடந்து பிரிகேட் ரோடின் (தற்போதைய கேஃப்சி எதிர் தெரு) முனையில் திரும்பும் போதுதான்

ராங் நம்பர்

By |2013-07-24T22:45:14+00:00July 24th, 2013|Stories, உதிரா நினைவுகள்|

அப்போது எஸ்டிடீ வந்து விட்டிருந்தது. ஆனால், தபால் அலுவலகம், மற்றும் குறைந்த சில எஸ்டிடீ பூத்களில் மட்டுமே அந்த வசதி இருந்தது. எங்கள் டிரான்ஸ்போர்ட் கம்பெனியில் அது அத்தியாவசியத் தேவை என்பதால் வாங்கி வைத்திருந்தோம். அந்த இராட்சதக் கருப்பு போனில்தான் அன்றையக் காலை வேளையில் நீண்ட மணி அடித்தது. அப்படியென்றால் அது எஸ்டிடீ கால்! எடுத்துக் கேட்டால், லேசாக நடுங்கும் குரலுடன் ஒரு வயது முதிர்ந்தப் பெண்ணின் குரல்! பக்கத்தில் கொஞ்சம் ஜெயபாலைக் கூப்பிடுறீங்களா? எனக் கேட்டது.

அட்சயப் பாத்திரம்

By |2013-03-19T22:53:15+00:00March 19th, 2013|Stories, உதிரா நினைவுகள், நைனா|

அது 1981 அல்லது 82ஆம் வருடமாக இருக்கலாம்! ஒரு நாள் காலை எனது நைனா (தந்தை) என்னை அவருடன் எங்கள் நிலத்துக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கே ஆறு, ஏழு இளைஞர்கள் லுங்கி, பனியனுடன் அமர்ந்து கதை பேசிக் கொண்டிருந்தனர். ஏதோ கிணறு வெட்ட வந்த ஆட்கள் போலும் என எண்ணிக் கொண்டேன். ஏனென்றால், கிணறு வெட்டுவது என்பது, எனது நைனாவின் பொழுது போக்காக இருந்தது. எந்த நேரமும், எங்களின் ஏதாவது ஒரு இடத்தில், ஏதேனும் ஒரு கிணறு

தங்க மீன்..

By |2011-08-29T06:00:20+00:00August 29th, 2011|Articles, உதிரா நினைவுகள், கட்டுரை|

தங்க மீன்.. ஏதோ ஒரு மனத் தூண்டுதலுக்கு பின் எழுத ஆரம்பித்து, இன்றுடன் ஒரு மாதம் முடிகிறது. இந்த ஆகஸ்டு மாதத்தில் மட்டும் பதினோரு பதிவுகள் எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறேன். அதுவும், கான்ஸர் பற்றிய ஆராய்ச்சிக் குறிப்புகளை ஒன்று சேர்த்து பல கட்டுரைகளை எழுத மிகுந்த மன எழுச்சி தேவைப் பட்டது. முழுக்க மருத்துவம் சார்ந்த கடினமான வார்த்தைகள் கொண்ட கட்டுரைகளை தெளிவாக புரியும்படியான தமிழில் எழுதியது ஒரு திருப்தியை அளிக்கிறது. இந்த ஆகஸ்டு மாதம் முழுவதும், அந்த

நிழல் மரியாதை

By |2011-03-06T11:03:00+00:00March 6th, 2011|உதிரா நினைவுகள்|

ஷைலஜா தமிழில் மொழிபெயர்த்த நடிகர் மம்முட்டியின் வாழ்வனுபங்களான மூன்றாம் பிறை புத்தகம் படித்து முடித்தேன். மம்முட்டி அதில் அமிதாப் பச்சனோடு சேர்ந்து ஒரு விழாவில் கலந்து கொண்டதையும், அப்போது அமிதாப்பச்சன் பெண்களிடம் பேசும் ஒவ்வொரு முறையும் எழுந்து நின்று பேசியதையும், அதை செய்யாத தாம் மிகவும் வெட்கப் பட்டதாகவும் கூறியுள்ளார். இதை படித்த போது எனக்கு நடந்த ஒரு நிகழ்வு நினைவுக்கு வருகிறது. அது நேர்மாறானது. நான் பொறியியல் கல்லூரியில் முதல் வருடம் படித்துக் கொண்டிருந்த சமயம்.